پرچ (Joint) :

در برخی صنایع نیاز به داشتن اتصالاتی داریم که در آن قطعات از هم جدا نشوند.یکی از راه ها برای داشتن یک اتصال دائم،استفاده از اتصال پرچ است که با انواع میخ پرچ انجام می شود.از دید علمی میخ پرچ می تواند تنش برشی را تحمل کند و این در حالی است که پیچ ها تنش محوری را تحمل می کنند به همین دلیل است که پرچ ها را یک اتصال دائم می دانند.

اتصالاتی که به وسیله پرچ انجام می شوند دارای دو شکل کلی هستند:

اتصال لبه به لبه یا lap joint
اتصال مشترک یا butt joint

به این نکته توجه کنید که درست است که اتصال با میخ پرچ یک اتصال دائمی است اما گاها به دلایلی این اتصال می تواند دچار خرابی شود،مثلا اگر میخ پرچ از آلیاژ با کیفیت پایین ساخته شده باشد هم می تواند دچار خوردگی شود و هم می تواند اتصال را خراب کند.همچنین اگر تعداد میخ پرچ در فاصله مناسب استفاده نشود می تواند اتصال قطعات را دچار خرابی کند.

اگر می خواهید میخ پرچ مناسب کار خود را انتخاب کنید باید به ضخامت و جنس قطعه مورد پرچ توجه کنید.هم چنین به تعداد میخ و فاصله آن ها نسبت به هم در قطعه کار باید توجه کنید.ایده آل ترین حالت این است که جنس میخ پرچ و قطعه کار یکی باشد،اما گاها مجبوریم میخ پرچ را به یک قطعه با جنس نرم متصل کنیم،در این حالت باید یا قطعه نرم را روی کار قرار دهیم و یا باید پشت قطعه نرم تر از واشر استفاده کرد.نوع پرچ مورد استفاده برای این موارد هم باید از پرچ های سر پهن یا گل پهن استفاده شود.در ادامه با انواع میخ پرچ آشنا می شوید.طول میخ پرچ باید بر اساس ضخامت قطعه کار انتخاب شود،یعنی باید طول پرچ برابر با مجموع ضخامت قطعه کار و قطر پرچ باشد.میخ با طول بیش از حد مورد نیاز می تواند یک اتصال ناقص را برای شما به وجود آورد.

برای کار با میخ پرچ نیز باید سوراخ ایجاد شده روی قطعه کار حدود 1/0 میلی متر بیش تر از قطر میخ پرچ باشد چون اگر کوچک تر باشد میخ از آن عبور نمی کند و اگر خیلی بزرگ باشد اتصال شل و غیر محکم ایجاد می شود.برای داشتن یک اتصال محکم باید سوراخکاری دو قطعه با هم انجام شود.

میخ پرچ از دو قسمت اصلی میله که به شکل استوانه است و یک سری دارد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست